Ethische wol bestaat niet
Ethische wol bestaat niet.
In discussies over het wel of niet gebruiken van wol (de haren van schapen, geiten, of nog andere dieren), wordt vaak de nadruk gelegd op de dieronvriendelijke praktijken in de schapenhouderij (bv. mulesing) en de ruwe manier waarop de schapen geschoren worden. Wol van schapen die op een diervriendelijke manier worden gehouden of geschoren, zou dan wel acceptabel zijn, omdat er geen dierenleed aan te pas komt.
Het gaat er inderdaad vaak heel dieronvriendelijk aan toe in de schapen/wolindustrie.
Veganisme draait echter om respect voor dierenrechten, en dieren niet als producten of gebruiksvoorwerpen zien.
Of de wol nu diervriendelijk of niet verkregen wordt doet er eigenlijk niet toe. Of de wol verkregen wordt van een massaboerderij in Australia waar men mulesing toepast (de huidplooien aan het het achterste van een schaap wegsnijden, om madeninfecties te voorkomen), of van een kleinschalige herderskudde, of van enkele schapen in een achtertuin, maakt wel een verschil uit vanuit dierenWELZIJNSstandpunt, maar niet vanuit een DIERENRECHTENinsteek. In beide gevallen worden de dieren immers beschouwd als economische entiteiten, als producten die opbrengen, die de mens van nut zijn (voor hun wol, voor hun vlees, om als grasmachine te dienen, …).
Het gebruik van zogezegde ‘diervriendelijke wol’ of ‘ethische wol’ normaliseert het gebruik van dieren en dierlijke ‘producten’. Door dit te gebruiken of promoten bestendig je ook het idee dat we dieren daarvoor mogen gebruiken/fokken, en dan is het een slippery slope naar verdere uitbuiting van dieren, naar een systeem met meer opbrengst en massaproductie.
NOOT: Moderne schapenrassen zijn zo doorgefokt op ‘opbrengst’ dat ze hun overtollige haren niet meer op een natuurlijke wijze kunnen verliezen (bv door tegen bomen of struiken te schuren). Voor het welzijn van die schapen is het inderdaad belangrijk dat ze regelmatig geschoren worden. Maar het is niet omdat moderne schapenrassen uit welzijnsredenen moeten geschoren worden (omdat ze doorgefokt zijn op haarproductie), dat je daarom ook die wol moét gaan gebruiken. Je kan ze dus scheren zonder de wol te gebruiken.
Over die doorgefokte schapenrassen met teveel haarproductie: de eerste stap is natuurlijk om die dieren gewoon niet meer te kweken. Vraag en aanbod spelen hier natuurlijk ook op elkaar in.
PS: ik heb zelf nog voor geadopteerde schapen gezorgd, en voor hun welzijn moesten ze inderdaad geschoren worden, omdat ze hun overtollige haren niet meer op een natuurlijke manier kwijt geraakten. De haren (‘wol’) gaf ik niet mee met de scheerder (die het doorverkoopt, en er dus aan verdient) maar gaf ik terug aan de natuur (bv nestmateriaal voor de vogels).
