Graswortels

over dierenrechten en veganisme

Categorie: honden

Gemengde gevoelens bij het Animals in War Memorial in Londen

Tijdens onze citytrip naar Londen deze zomer, hebben we het Animals in War Memorial bezocht.  Het ligt aan de oostelijke kant van Hyde Park, bij de Brook Gate.  Bij een vorig bezoek aan Londen  (voor de Intersectionality conference tijdens VegfestUK, november 2016) hadden we er slechts een vluchtige blik kunnen op werpen, toen we met de taxi voorbij reden op de drukke Park Lane. Maar een vrachtwagen blokkeerde toen grotendeels ons zicht op het Memorial.

Het Animals in War Memorial is ontworpen door de Engelse beeldhouwer David Backhouse om “all the animals that served, suffered and died alongside the British, Commonwealth and Allied forces in the wars and conflicts of the 20th century” te herdenken (citaat van Animals in War Memorial). Het werd in november 2004 ingehuldigd (zie foto onderaan) Lees verder

niet-vegetarische dierenarts?

Een dierenarts die geen vegetariër is. Klinkt dat niet als een oxymoron? Een contradictio in terminis?

trusting a vet who isn’t vegetarian

‘I’ll be honest with you, dude
I have a lot of trouble trusting a vet who isn’t vegetarian.’

De poster kan je ook hier vinden op facebook: link facebook.

Oma maakt labrador pups klaar

Over uitgelachen worden en hond eten.

Niet echt. Maar wel in mijn droom. Een bizarre droom.

Ik zie een tiental blonde labradorpups voor me, van die soort die voorkomen in die reclame voor WC-papier. Wellicht een maand of 3-4 oud. Mijn grootmoeder vertelt me dat ze naar de markt geweest is en dat ze er het volledige nest gekocht heeft. ‘Want ik wil dat een keer proberen’ zegt ze me. ‘Proberen’ in de zin van ‘klaarmaken’. In de pot draaien dus.
Het volgende moment staan we met alle pups aan het aanrecht. Ze maakt aanstalten om de pups levend te villen en begint een snede te maken achteraan aan de zijkant, net naast de staart. Ik sta erbij, ik kijk ernaar, ik heb ook een mes in mijn handen. Blijkbaar wordt er van me verwacht dat ik meehelp met het klaarmaken van het eten. Ongeloof overvalt me. Neen, ik kan dit niet… Dat mag niet! Ik wil dit niet! … ‘Dat kan je toch niet verwachten van mij?’ prevel ik. De zus van mijn grootmoeder is er ook bij – zoals vroeger ook altijd was – en lacht met me. Niet *naar* me, maar met me. Het komt bij mij over als uitlachen, ‘wat ben jij toch een sentimentele ziel, hahaha’… 

Ik word wakker…
Lees verder

© 2018 Graswortels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: