Graswortels

over dierenrechten en veganisme

Categorie: Maatschappij (pagina 1 van 6)

Orkaan

Je zal het ongetwijfeld ook al meegemaakt hebben. Je gaat lunchen of dineren met familie of vrienden die wel dieren eten, en geheid is er iemand in het gezelschap die je vraagt: stoort het jou niet dat ik de vis neem? Of eerder als retorische vraag: het stoort jou toch niet dat ik vlees eet hé? Waarop ze blijkbaar al bij voorbaat een negatief antwoord verwachten. En ik dus met de glimlach ‘Neen hoor, dat stoort me niet‘ zal antwoorden.
We mogen het feestje toch niet verpesten … We zijn hier toch om gezellig samen te zijn

Het stukje ‘vlees’ op jouw bord is doordrongen van de doodsangsten die dat prachtige, voelende wezen heeft moeten doorstaan, overgoten met een sausje van pijn en lijden.

In mijn binnenste woedt een storm, waarbij beelden van verminkte varkens, overvolle kippentransporten, bloederige slachthuisvloeren en aan de haak geslagen tonijnen als bliksemschichten voor mijn netvlies schieten. Het dondert gekrijs van doodsbange koeien, kletterende kettingen, en jammerlijk schapengeblaat in mijn hoofd.  Gemengde gevoelens van woede en verdriet overvallen me. Het liefst zou ik de vraagsteller dienen met een rechttoe rechtaan antwoord: Lees verder

‘Maar de wereld gaat niet van vandaag op morgen vegan worden’

Mensen die nu en dan gesprekken voeren over dierenrechten of veganisme, op social media of ‘in real life’,  zullen wel bekend zijn met deze uitspraak. Het is een veelgehoorde commentaar, wanneer het gaat over veganisme, of wanneer vegan campagnes of acties besproken worden: maar de wereld gaat niet van vandaag op morgen vegan worden hoor! Of een variant daarop: je kan de wereld toch niet in één klap veranderen.
Meestal wordt dit naar voren gebracht als argument om te pleiten tegen veganisme of tegen vegan activisme. Niet alleen door tegenstanders van dierenrechten, maar ook door sommigen binnen de beweging zelf. Het wordt dan aangehaald als argument om te pleiten voor verminderingsstrategieën (een beetje minder vlees eten), of dierenwelzijnscampagnes (een beetje grotere kooien, beter transport, diervriendelijk slachten, etc.) en niet voor campagnes waarin veganisme en dierenrechten centraal staan. En in het slechtste geval wordt Lees verder

Maar wat met die eitjes van ‘tuin’kippen? (1)

Voor veel mensen die hun weg zoeken in veganisme en meer leren over dierenrechten is het een uitgemaakte zaak dat eieren uit de legindustrie not done zijn.
Maar wat dan met de eitjes van tuinkippen? Wel of niet eten? Of weggeven?

Wij hebben al heel lang geadopteerde kippen en het is een vraag die ik dan ook vaak krijg wanneer veganisme ter sprake komt. Al gekscherend zeg ik dan wel eens dat onze kippen geen eieren meer leggen, omdat zij weten dat wij veganist zijn 😉 .
Maar ze leggen wel nog eieren. De ‘legkip’rassen zijn zo doorgefokt dat ze in bepaalde periodes zelfs elke dag een ei leggen. Niets natuurlijks meer aan en het veroorzaakt ook heel wat gezondheidsproblemen bij kippen (zie dit artikel).

Lees verder

Gemengde gevoelens bij het Animals in War Memorial in Londen

Tijdens onze citytrip naar Londen deze zomer, hebben we het Animals in War Memorial bezocht.  Het ligt aan de oostelijke kant van Hyde Park, bij de Brook Gate.  Bij een vorig bezoek aan Londen  (voor de Intersectionality conference tijdens VegfestUK, november 2016) hadden we er slechts een vluchtige blik kunnen op werpen, toen we met de taxi voorbij reden op de drukke Park Lane. Maar een vrachtwagen blokkeerde toen grotendeels ons zicht op het Memorial.

Het Animals in War Memorial is ontworpen door de Engelse beeldhouwer David Backhouse om “all the animals that served, suffered and died alongside the British, Commonwealth and Allied forces in the wars and conflicts of the 20th century” te herdenken (citaat van Animals in War Memorial). Het werd in november 2004 ingehuldigd (zie foto onderaan) Lees verder

Weer een vegan zaadje geplant!

Schrijnwerker kwam deze week meubel plaatsen. Hij had waarschijnlijk gedacht van tegen de middag klaar te zijn, maar tegen 13uur werd duidelijk dat het nog wel even ging duren.

Hij: Is hier een frietkot of bakker in de buurt?
Ik: Niet echt, allemaal op minimum 7 kilometer afstand, en ik weet ook geen frietkot zijn, want wij gaan daar nooit naartoe.
Hij: Beetje beteuterde blik.
Ik: Zal ik wat broodjes voor je klaarmaken?
Hij: 😀
Lees verder

De dieren willen onze medailles en monumenten niet

11 November en we herdenken de slachtoffers die tijdens militaire conflicten zijn gevallen. Ook dieren werden ingezet in het strijdgewoel en miljoenen honden, paarden , ezels, kamelen, olifanten, duiven en nog andere dieren hebben daarbij het leven gelaten en worden herdacht.

Het inzetten van dieren is niet louter een zaak uit een ver verleden. Recent nog kwam het bericht dat ISIS honderden honden heeft ingezet om bommen tot ontploffing te brengen (zie ook hier). De Verenigde Staten gebruiken dolfijnen om bommen op te sporen  en ook ratten worden vaak ingezet om explosieven te detecteren. Honden en paarden worden courant gebruikt voor recherche en ordehandhaving door politiediensten.

Anti-tank honden, ingezet tijdens WOII

Anti-tank honden, ingezet tijdens WOII (bron: dogs in history, link via foto)

dolfijn die mijnen opporrt tijdens de Golfoorlog in Irak. Foto via Wikipedia (link)

Dolfijn die mijnen opspoort tijdens de Golfoorlog in Irak. Foto via Wikipedia (link via foto)

Lees verder

Afgestudeerd! Naar de zoo, de rodeo of naar …?

Dit is veruit één van de vreemdste video’s die ik de laatste tijd heb gezien.

In de video zie je een ceremonie waarbij Japanse studenten hun diploma krijgen.
Voor de rest geef ik nog niets weg, mijn commentaar staat onderaan. Kijk eerst zelf maar!
(opmerking: er worden geen dieren gebruikt in de video, en er zijn geen beelden van dierenmishandeling).

Bekijk het filmpje via de link of klik op de foto:

 

Geloof dat je speciaal bent

Geloof dat je speciaal bent

De klas van 2014

Het is een bijzondere dag, de eerste dag van een nieuwe reis: de studenten krijgen hun ‘diploma’ en krijgen hun finale bestemming te horen, de job die ze zullen moeten uitvoeren. Hiervoor hebben ze al die jaren gewerkt. “Maar een einde is ook een begin” gaat er door het hoofd van een studente, die centraal figureert in de video. Lees verder

Meer dan nummers

Duizenden oormerken op een hoop in het slachthuis. Van duizenden geslachte dieren. De foto vertelt meer dan woorden kunnen uitdrukken.

ff

K49814, Atmen ohne Pause

Individuele dieren, Lees verder

De binnenkant van een lederen zetel

De Chinese kunstenaar Cao Hui maakte een reeks beelden van alledaagse objecten die vaak van leder gemaakt zijn, zoals een sofa, (hand)schoenen of een valies. Hij toont echter ook de ‘ingewanden’ van deze gebruiksvoorwerpen. Hiermee wil de kunstenaar de manier waarop we naar alledaagse objecten kijken in vraag stellen.

Toelichting van Cao Hui zelf zelf, op de website van de Lin Lin Gallerij:

Increasingly uneasy and dissatisfied with merely describing surface appearances, artists now attempt to plumb the inner reaches of things; an agenda that apparently moves into science or other fields. It seems artists are no longer happy just being artists, but are driven by their inborn love of performance to try out new roles, such as philosopher, scientist, doctor or perhaps even engineer.

Volgens deze info zijn de beelden niet gemaakt met echt leder of echte ingewanden, maar gebruikte de kunstenaar stoffen zoals hars en kunstvezel.

Cao Hui, Lin Lin gallery

Cao Hui, Lin Lin gallery

Lees verder

Over rokende dokters en melkindoctrinatie

Gisteren zag ik diverse berichten opduiken in de media die de positieve effecten van melk drinken in de bloemetjes zetten.
De Standaard bv. kopte ‘Prof ontkracht mythe, melk moet, melk doet je goed‘.

De aanleiding was een persconferentie waarin de Belgische Confederatie van de Zuivelindustrie diverse ‘mythes’ over melk wou ontkrachten. Met die mythes verwezen ze duidelijk naar boodschappen van gezondheidsorganisaties en dierenrechtenorganisaties dat melk helemaal niet moet. De laatste jaren is uit diverse onderzoeken immers gebleken dat melk helemaal niet nodig is voor gezonde botten (integendeel zelfs, studies lijken er zelfs op te wijzen dat melkconsumptie osteoporose misschien zelfs in de hand werkt). Alle voedingsstoffen die in koemelk te vinden zijn, ook calcium, kunnen we ook uit plantaardige bronnen halen. Bovendien is een groot deel van de wereldbevolking zelfs lactose intolerant. Mensen hebben helemaal geen koemelk nodig, net zo min als we hondenmelk, kamelenmelk of olifantenmelk nodig hebben. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de negatieve impact van melkproductie op dierenwelzijn en milieu. 

Wat ik opvallend vond aan de berichtgeving gisteren was dat de rollen als het ware omgekeerd waren. Over mythes gesproken! Decennialang was het de normaalste boodschap van de wereld dat je melk moest drinken. Bijna iedereen van ons heeft als kind koemelk gedronken, meer nog, het was een quasi verplichting op school! De meeste mensen stonden er niet bij stil. Het was normaal en natuurlijk, en melk hebben we nodig, toch? Dat dachten we toch, het resultaat van jarenlange melkindoctrinatie. Diverse campagnes begonnen echter die mythes te ontkrachten. Campagnes zoals bv.  melk, je kan zonder. Dat de zuivelindustrie nu net dàt als een mythe wil afdoen, en er zelfs een persmoment aan wijdt, betekent toch dat er iets aan het bewegen is. 

Ik was – voor een keer toch 😉 – aangenaam verrast om her en der de online commentaren te lezen op die artikels die er gisteren in de media over verschenen (bv. op de Facebookpagina van Het Nieuwsblad en De Standaard).  Heel veel mensen die dit doorprikten en het bericht leken te zien voor wat het was: propaganda van de zuivelindustrie. Natuurlijk wil de Belgische Confederatie van de Zuivelindustrie hun product zo veel mogelijk verkopen! Heel veel mensen leken wel door te hebben dat je hier op zijn minst van belangenvermenging kan spreken.

Het deed me ook denken aan hoe de tabaksindustrie in de vorige eeuw de medische wereld voor zijn kar spande. Dokters die opgevoerd werden in reclamespotjes voor tabak, gesponsord door de tabaksindustrie. Soms zelfs om het positieve (!) gezondsaspect van roken te onderstrepen, of zelfs om het ene merk sigaretten als gezonder dan het andere te promoten.
Mythes, die de laatste decennia gelukkig doorprikt zijn.   

reclame voor sigaretten, jaren 1930

reclame voor sigaretten, jaren 1930

The times, maybe yes, they are slowly changing.

 

Zie ook eerdere blogposts:

Veggieleven. Zuivel. van yummie naar yuk.

Veggieleven. Een koe geeft geen melk.

Veggieleven. Is vlees eten het nieuwe roken?

Oudere berichten

© 2018 Graswortels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: