Graswortels

over dierenrechten en veganisme

Tag: China

De binnenkant van een lederen zetel

De Chinese kunstenaar Cao Hui maakte een reeks beelden van alledaagse objecten die vaak van leder gemaakt zijn, zoals een sofa, (hand)schoenen of een valies. Hij toont echter ook de ‘ingewanden’ van deze gebruiksvoorwerpen. Hiermee wil de kunstenaar de manier waarop we naar alledaagse objecten kijken in vraag stellen.

Toelichting van Cao Hui zelf zelf, op de website van de Lin Lin Gallerij:

Increasingly uneasy and dissatisfied with merely describing surface appearances, artists now attempt to plumb the inner reaches of things; an agenda that apparently moves into science or other fields. It seems artists are no longer happy just being artists, but are driven by their inborn love of performance to try out new roles, such as philosopher, scientist, doctor or perhaps even engineer.

Volgens deze info zijn de beelden niet gemaakt met echt leder of echte ingewanden, maar gebruikte de kunstenaar stoffen zoals hars en kunstvezel.

Cao Hui, Lin Lin gallery

Cao Hui, Lin Lin gallery

Lees verder

geen dode dieren in de voedselketen

Uit een rivier bij Shanghai zijn al 13.000 dode varkens opgevist. Twaalf dagen nadat de eerste dode varkens boven water waren gekomen, is nog altijd niet duidelijk waar de karkassen vandaan komen, meldt De Redactie. Bewoners maken zich zorgen over de veiligheid van het drinkwater.
De reportage in het Journaal eindigt met: “voorlopig zouden geen dode dieren in de voedselketen terecht zijn gekomen”.
Hoezo, beste redactie, “geen dode dieren in de voedselketen”? Komen ze dan springlevend op het bord misschien?

 

dode varkens in Chinese rivier

Meer dan dertien duizend varkens uit Chinese rivier gevist, De Redactie – VRT Journaal, 18 maart 2013.

Update: Op 15 maart berichtte de NOS al dat een boer aangehouden werd die bekend heeft 6000 varkens in de rivier gedumpt te hebben.
Boer bekent dumpen varkens, NOS, 15 maart 2013.

Oma maakt labrador pups klaar

Over uitgelachen worden en hond eten.

Niet echt. Maar wel in mijn droom. Een bizarre droom.

Ik zie een tiental blonde labradorpups voor me, van die soort die voorkomen in die reclame voor WC-papier. Wellicht een maand of 3-4 oud. Mijn grootmoeder vertelt me dat ze naar de markt geweest is en dat ze er het volledige nest gekocht heeft. ‘Want ik wil dat een keer proberen’ zegt ze me. ‘Proberen’ in de zin van ‘klaarmaken’. In de pot draaien dus.
Het volgende moment staan we met alle pups aan het aanrecht. Ze maakt aanstalten om de pups levend te villen en begint een snede te maken achteraan aan de zijkant, net naast de staart. Ik sta erbij, ik kijk ernaar, ik heb ook een mes in mijn handen. Blijkbaar wordt er van me verwacht dat ik meehelp met het klaarmaken van het eten. Ongeloof overvalt me. Neen, ik kan dit niet… Dat mag niet! Ik wil dit niet! … ‘Dat kan je toch niet verwachten van mij?’ prevel ik. De zus van mijn grootmoeder is er ook bij – zoals vroeger ook altijd was – en lacht met me. Niet *naar* me, maar met me. Het komt bij mij over als uitlachen, ‘wat ben jij toch een sentimentele ziel, hahaha’… 

Ik word wakker…
Lees verder

© 2019 Graswortels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: