Graswortels

over dierenrechten en veganisme

Tag: activisme (pagina 1 van 2)

Geen feestdagen voor de dieren

De donkere zes weken komen eraan, en dus naderen ook de feestdagen. Voor sommigen betekent dit een periode van gezellig samenzijn, voor anderen breekt een tijd aan waarin de eenzaamheid nog scherper tastbaar wordt.
Voor veel dieren is het alleszins een bijzonder zwarte periode: wereldwijd belanden miljarden varkens, koeien, kippen, kalkoenen, vissen, kreeften en nog andere dieren in de pot als onderdeel van een ‘feest’maal. Ondanks de vele wetenschappelijke rapporten die overduidelijk wijzen op de desastreuze impact van de veehouderij op de klimaatverandering. Ondanks de alarmerende berichten over het leegvissen van onze oceanen. Ondanks de undercoverbeelden die de vreselijke wantoestanden – zowel voor mens als dier – tonen in de megastallen en slachthuizen. Ondanks de rapporten die de negatieve impact van het eten van dierlijke producten op onze gezondheid aantonen.

In de brievenbus zitten reclamefolders van traiteurs en restaurants die hun met cholesterol en dierenleed overgoten feestmenu’s aanprijzen.

Lees verder

Zeg het gewoon: vegan!

Hoewel veganisme aan een opmars bezig is, en het aantal veganisten ook toeneemt, zijn er toch sommigen binnen de beweging die het woord ‘vegan‘ liever niet gebruiken in activisme en campagnes. Ook organisaties die het opnemen voor dieren, gebruiken soms liever woorden als plantaardig, of onduidelijke afkortingen als veg’n of zelfs veggie in plaats van vegan.  Dit lijkt ingegeven vanuit het idee dat het woord vegan afschrikwekkend is en mensen wegjaagt, en hen dan weerhoudt om veranderingen in hun alledaags gedrag door te voeren die voordelig zouden zijn voor dieren. De voornaamste reden waarom het woord vegan gezien wordt als iets afschrikwekkends, lijkt dat het wordt beschouwd als iets ‘extreems’, of  – op persoonlijk niveau – geassocieerd wordt met extremisten en fanatici.

Allereerst, de hierboven opgesomde alternatieven hebben niet dezelfde betekenis als het label vegan. Veggie kan verwijzen naar groenten, maar wordt ook gebruikt om te verwijzen naar lacto-ovo-vegetariërs of vegetarisme (met inbegrip dus van het gebruik van zuivel en eieren). Plantaardig verwijst naar een dieet dat focust op plantaardige producten, meestal met de nadruk op ‘volledige’ of ‘echte’ plantaardige producten. Lees verder

Weer een vegan zaadje geplant!

Schrijnwerker kwam deze week meubel plaatsen. Hij had waarschijnlijk gedacht van tegen de middag klaar te zijn, maar tegen 13uur werd duidelijk dat het nog wel even ging duren.

Hij: Is hier een frietkot of bakker in de buurt?
Ik: Niet echt, allemaal op minimum 7 kilometer afstand, en ik weet ook geen frietkot zijn, want wij gaan daar nooit naartoe.
Hij: Beetje beteuterde blik.
Ik: Zal ik wat broodjes voor je klaarmaken?
Hij: 😀
Lees verder

Na 5 jaar wordt Veggieleven … Graswortels!

In 2011 startte ik met Veggieleven. In die vijf jaar zijn er tientallen berichten geplaatst op de blog, en nog honderden meer gedeeld via de Veggieleven Facebookpagina en Twitter. Over acties en campagnes, berichten in de media, humor, geschiedenis, de reacties van familie en vrienden, over voedselproductie, dierenrechten, recepten en nog meer. In de beginperiode meer beschouwend over vegetarisme in het algemeen, later steevast vanuit een vegan invalshoek.

Ik wou al een tijdje af van de naam Veggieleven. Voor mezelf verwees de ‘veggie’ meer naar groenten (vegetables, veggies), maar de term ‘veggie’ wordt steeds sterker geassocieerd met een lacto-ovo vegetarisch dieet. Veganisme is echter veel meer dan enkel een voedingswijze. Veganisme is een levensstijl waarbij er naar wordt gestreefd om te leven zonder exploitatie van dieren, dus zonder het gebruik van dierlijke producten. Een levensstijl met respect voor dierenrechten en tegen onrechtvaardigheid.
Alhoewel ik zelf al van in de beginperiode van de blog veganist ben en ook alle recepten op de blog vegan zijn, besefte ik wel dat de term ‘veggie’ toch voor verwarring bleef zorgen. Is het nou vegetarisch of vegan? Vandaar de naamswissel. Lees verder

Dierenactivisme met foto’s. Een avond met Jo-Anne McArthur

Op zaterdag 17 oktober kwam de Canadese fotografe Jo-Anne McArthur haar werk toelichten in de Artcube in Gent. De avond was georganiseerd door de Belgische vegan vereniging BE Vegan. Jo-Anne McArthur is in de vegan of dierenrechtengemeenschap bekend omwille van haar werk voor het project We Animals, wat ook uitmondde in het boek met de gelijknamige titel. We Animals is een reeks portretten van dieren in de omgeving van mensen: dieren die gebruikt worden voor voedselproductie, kledij, experimenten en gezelschap. We Animals is niet zomaar een reeks portretten, er is ook een morele boodschap aan verbonden. Op de We Animals website staat:

We Animals aims to break down the barriers that humans have built which allow us to treat non-human animals as objects and not as beings with moral significance. The objective is to photograph our interactions with animals in such a way that the viewer finds new significance in these ordinary, often unnoticed situations of use, abuse and sharing of spaces.

De foto’s zijn bedoeld om ons te doen nadenken over wat normaal is, en tonen het leven vanuit het perspectief van het dier.

Enkele van haar foto’s werden ook gebruikt bij de tentoonstelling ‘Het Vergeten Dier‘, die ik in 2013 in Amsterdam heb gezien (zie mijn blog daarover hier). Deze tentoonstelling was eerder dit jaar – in licht gewijzigde vorm – ook in Brugge te zien (zie mijn indrukken daarover hier). En tijdens België’s eerste vegan festival enkele weken geleden in Gentbrugge was er ook een tentoonstelling met haar werken (Vegan Summer Fest, zie mijn verslag hier).

Photo from Jo-Anne McArthur, Exhibit 'Het Vergeten Dier, Brugge

Foto van een werk van Jo-Anne McArthur in de tentoonstelling ‘Het Vergeten Dier‘, Brugge, 2015

Jo-Anne McArthur’s leven en werk Lees verder

Vlees eten als nationale identiteit?

We zagen onlangs deze foto passeren. Op het achterste van een vrachtwagen staat te lezen:

Australia.
We eat meat
we drink beer
and we speak English mate

En niet mis te verstane boodschap, die vooral naar immigranten gericht lijkt te zijn. Iemand heeft er een anti-racisme sticker op gekleefd: Racism, it stops with me. Nice touch.

Australia!

Australia!

Het eten van vlees wordt wel vaker met ‘nationale identiteit’ geassocieerd. Lees verder

Het leven van een kip: Someday by Morrissey & PETA

Ter gelegenheid van de 55ste verjaardag van rock legende Morrissey, maakte de Amerikaanse organisatie PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) een animatiefilmpje over de kippenindustrie. Op de tonen van Morrissey’s Someday, wordt het leven van een kip in de vleesindustrie getoond. Het clipje toont ons dat leven door de ogen van een kip zelf, van kuiken tot aan het slachthuis. Artieste Anna Saunders maakte de clip.

Morrissey_Someday1 Morrissey_Someday2 Morrissey_Someday3

Het clipje zal getoond worden tijdens de komende tournee van Morrissey.

Wat vind jij ervan? Denk je dat het impact zal hebben?

 

Vegetariërs eten geen vissen

En geen vis ook?

Elke vegetariër zal deze vraag wel al gehad hebben, meer dan één keer zelfs. Je vraagt een vegetarisch menu op restaurant en een ober vraagt je ‘of je toch geen vis eet?’. Of als je helemaal pech hebt, en het niet op voorhand duidelijk gezegd hebt wat je wel en wat je niet eet, kan het zelfs zijn dat ze de vegetariërs aan tafel een gerecht met vis voorschotelen. Tijdens een onderonsje op een receptie komt het ter sprake dat je vegetariër bent, en geheid vraagt er iemand ‘en eet je geen vis ook dan?’

vissen groeien niet aan de bomen

vissen groeien niet aan de bomen

Lees verder

Fototentoonstelling ‘Het vergeten dier’

De fototentoonstelling ‘Het vergeten dier’ is een initiatief van de organisaties Varkens in Nood en Dier&Recht. Op een tiental grote panelen is aan weerszijde een foto van een ‘vergeten dier’ uit de voedselindustrie te zien, met erbij een korte beschrijving van het lot van die dieren. De fototentoonstelling stond eind mei 2013 in Amsterdam. Tot 17 juni staat ze in Rotterdam en daarna verhuist de tentoonstelling nog naar Breda.

Een schitterend initiatief! Een opmerkelijke verschijning in het straatbeeld en je ogen worden automatisch getrokken naar die grote foto’s. Je kan er quasi niet naast kijken. Je moet echt al moeite doen om dit te negeren, maar toch zagen we wel enkele mensen die heel hard hun best deden om ernaast te kijken (de ontkenning, het liever niet willen weten?). Lees verder

Oudere berichten

© 2019 Graswortels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: